In de afgelopen twee weken, tijdens drie onafhankelijke discussies, hoorde ik mensen zich een aantal adviezen herinneren die ze ooit van hun leraren hadden ontvangen.

Mijn zuster herinnerde zich hoe haar leraar loopbaanvoorlichting haar ooit had verteld dat ze nooit haar eigen doel zou bereiken om leraar te worden. De opgegeven reden was dat ze niet ‘in het plaatje paste’. Het is ironisch dat diezelfde woorden mijn zus nou net hebben gemotiveerd om haar leraar wat te bewijzen en om een ​​voortreffelijke carrière als leerkracht te hebben en nu hoofd van een universiteit is. Gelukkig liet ze zich niet beperken door het gebrek aan visie van haar leraren.

Een vriend van me herinnerde zich zijn leraar met behulp van een kleurrijke metafoor om uit te leggen hoe een expert verschilt van een beoefenaar. De verklaring was dat een expert iemand is die alles van de Kama Sutra weet, maar nog nooit met iemand uit was geweest. Die gedenkwaardige quote heeft mijn cliënt geholpen zijn eigen carrière pad in kaart te brengen en zijn team te begeleiden in het belang van het verbeteren van hun praktische vaardigheden.

Een collega van mij merkte op dat ze nooit de ambitie had gehad om naar de universiteit te gaan totdat een leraar iets in haar zag – het potentieel om te bereiken – dat niemand anders zag, zelfs zijzelf niet. Maar deze leraar bood extra tijd en moeite aan om dat jonge meisje te helpen haar zelfvertrouwen te ontwikkelen en wordt geprezen door mijn collega voor de inspiratie zich in te zetten voor een zeer succesvolle carrière.

Die drie discussies hebben me aan het denken gezet: als we een school verlaten, wie neemt de rol van leraar dan op zich? Op die leeftijd hebben we de neiging om elk advies van ouders te negeren, en ik kan me niet herinneren dat een universiteitsdocent me wijsheid heeft gegeven op de manier waarop sommige leraren dat deden. Ik kan alleen herinneren wat ik geleerd heb van mijn bazen en mentoren op het werk.

Net als leraren zijn sommige bazen om de juiste redenen en anderen vanwege de niet-juiste redenen gedenkwaardig. Ik herinner me een aantal goede adviezen die ik kreeg van verschillende bazen, inclusief het advies om mensen goed te behandelen terwijl ik ‘de ladder opklom’ omdat het dezelfde mensen waren die ik tegenkwam op mijn weg terug de ladder af.

Dat advies kwam uit toen ik na 17 jaar ontslagen werd bij een multinational – het waren de mensen met wie ik jarenlang had samengewerkt, die toen mijn netwerk werden. Gelukkig gaven velen van hen mij graag introducties en contacten om werk te vinden voor Aspira – karma voor de behandeling van diezelfde mensen.

Ieder van ons moet zich realiseren dat we in onze banen – of het nu gaat om een ​​peoplemanager, een projectmanager of een mentor voor junior-personeel – een echte impact kunnen hebben op onze collega’s, in positieve of negatieve zin.

We kunnen aanmoediging, loopbaanadvies en woorden van wijsheid bieden. Of we kunnen kiezen voor ontmoediging, cynisme en negativiteit. Laten we ervoor zorgen dat ieder van ons ervoor kiest om de inspirerende leraar te zijn die mensen helpt hun potentieel te realiseren en de dag te plukken!

Lees meer over Aspira ​​op aspira.nl

Share